Aman Çocuklar Duymasın: Evlilik Kavgalarının Çocuklar Üzerindeki Yıkıcı Etkiler
Hakikaten onlara zevkli, keyifli, öğretici, eğitici, şefkat ve sevgi dolu bir çocukluk, gençlik verebiliyor muyuz? Yoksa daha küçücük çocukken mutsuz mu oluyorlar? Onları ev içi şiddetle tanıştırıp, en azından çok sevdiği iki kişi arasında mı bırakıyoruz? Onun ruh sağlığının bozulduğunu bazen göremeyiz ve kendi üzüntülerimizle dahi baş edemezken, tabii ki onlara yardımcı da olamayız! İşte evlilik kavgalarının çocuklar üzerindeki yıkıcı etkileri:
Çocukların Gizli Tanıklığı
Zavallı yavrucaklar kah azgınlık yaparak, kah içine kapanarak, kah ağlak mızmız olarak reaksiyon gösterirler. Veya daha küçükse birdenbire altına etmeye, tik yapmaya, tırnak yemeye, kardeşini dövmeye, belki de kekelemeye başlayarak, bazı şeylerin iyi gitmediğini bize anlatır. Eğer ergenliğe girmişse bu sefer tembelleşmeye, asileşmeye, ev içinde terör estirmeye, dışarıda bir takım sıra dışı gruplara girmeye, aradığı anlayış, sevgi ve şefkati, başka yerlerde aramaya başlar.
Çocukların kavgalara verdiği tepkiler:
Azgınlık yapma
İçine kapanma
Ağlak mızmız olma
Altına etme
Tik yapma
Tırnak yeme
Kardeşini dövme
Kekeleme
Tembelleşme
Asileşme
Ev içinde terör estirme
Sıra dışı gruplara girme
Sevgi ve şefkat arayışı
Madde bağımlılığı
İntihar düşüncesi
Her Çocuk Mutlu Bir Aile İster
Saçlarını çeşitli renklere boyar, ukala veya narsist bir insan tipi çizerken, içindeki saf çocuk, mutlu bir anne baba arar. Her evdeki kavgada, biraz daha kahrolur, biraz daha ipin ucunu kaçırır.
Çocukların mutlu aile arayışı:
Mutlu anne baba ister.
Sevgi ve şefkat ister.
Güvenli ortam ister.
Huzurlu ev ister.
Anlayış ister.
İlgi ister.
Kabul görmek ister.
Değer verilmek ister.
Birlikte zaman geçirmek ister.
Mutlu anılar biriktirmek ister.
Evlilik Terapistinin Gözlemleri
Bir evlilik terapisti olarak, bize gelen sorunlu evliliklerde çocukların ne derece bundan etkilendiklerini görmek isteriz. Zira münakaşalar, ağlamalar, evden gitmeler, küfür veya itiş kakışlar, imkanı yok çocuklar tarafından, bir teyp gibi kaydedilir. Genelde ebeveynler çocuklarının bilmediğini, duymadığını, onlara göstermediklerini iddia ederlerse de, biz gerek psikodrama gerek çizilen resimlerde, gerek karşılıklı konuşmalarda, taze ruhların ne denli çizildiğini görür, anne ve babayı bilgilendirip, yönlendiririz.
Çocukların kavgaları kaydetme biçimleri:
Münakaşalar
Ağlamalar
Evden gitmeler
Küfürler
İtiş kakışlar
Psikodrama
Çizilen resimler
Karşılıklı konuşmalar
Taze ruhların çizilmesi
Bilgilendirme ve yönlendirme
Çocukta Doğuştan Gelen Rahatsızlıklar
Bazen de çocukta doğuştan olan bir rahatsızlık anne ve baba arasındaki zaten sağlam olmayan ilişkileri, daha da gerer. O zamana kadar, çok bariz olmayan problemler, su yüzüne çıkar. Veya önceleri birbirlerine kilitlenen ebeveynler, zamanla kendileri de ruh sağlıklarını kaybetmeye başlarlar, dolayısı ile kavgalar, anlaşmazlıklar, bezginlikler, gerginlikler, derken yardım almaya karar verirler. Evlilikleri, kendilerindeki değişmeler dolayısıyla hastalanmıştır.
Çocukta doğuştan gelen rahatsızlıkların etkileri:
Anne-baba ilişkilerini gerer.
Problemleri su yüzüne çıkarır.
Ebeveynlerin ruh sağlığını bozar.
Kavgaları artırır.
Anlaşmazlıkları derinleştirir.
Bezginlik yaratır.
Gerginlik yaratır.
Yardım alma kararını hızlandırır.
Evliliği hastalandırır.
Aile içi dengeyi bozar.
Sessiz Protestolar
Bazen de yetişkin çocukların, anne ve babayı (anlaşamadıkları veya kavga ettikleri, hele dırdır, ihanet işin içine girmişse) suçladıklarını görürüz. Alenen taraf tutar veya ikisini de "nefret ettikleri" kişi olarak görürler. Kavgalar, dik başlılık, kapı çarpmalar, en kötüsü evi terk etmeler, arkadaşlarda gecelemeler, daha da vahimi madde bağımlılıkları, içki ile sessiz protestolar çoğunlukla da intiharı düşünmeler ve belki de teşebbüs etmeler.
Sessiz protesto biçimleri:
Anne-babayı suçlama
Taraf tutma
Nefret etme
Kavga
Dik başlılık
Kapı çarpma
Evi terk etme
Arkadaşlarda geceme
Madde bağımlılığı
İçki kullanımı
İntihar düşüncesi
İntihar teşebbüsü
Babanın Pasif Kalması
Eğer evlilik devam ediyorsa, baba bir otorite figürü olarak, gencin karşısında pasif kalıyorsa, durum cidden vahim olur. Zira psikolojik yardım almadığı gibi; anne ve babasının evliliğini de müthiş sallar. Genelde eşler birbirlerini suçlar ve karşılıklı olarak zaaf gösterip bu günlere, diğerinin sebep olduğunu iddia ederler. Dolayısı ile iletişimsizlik, gerginlik, yanlış anlama, suçlama ve kavgalar, terapi bitince çocuk veya genç, ya kendiliğinden; ya da yardımla, düzelme yoluna girer.
Babanın pasif kalmasının sonuçları:
Otorite boşluğu
Gençle çatışma
Evliliğin sarsılması
Eşlerin birbirini suçlaması
Zaaf gösterisi
İletişimsizlik
Gerginlik
Yanlış anlama
Suçlama
Kavga
Terapi ihtiyacı
Düzelme süreci
Üvey Çocuk Çıkmazı
Üvey çocuk bazen bir evliliği hırpalar. Eşlerden birinin çocuğunun olması, diğerini nedense çok rahatsız eder. Eşin bir anne, ya da baba olarak gösterdiği ilgi ve sevgiyi, diğer taraf hazmedemez. Ya çocuğun yaptığı her şey suçtur; ya da söz dinlemiyordur! Ya da diğer eş yüz veriyordur, taraf tutuyordur, çocuğuna arka çıkıp kendisini korumuyordur! Ne kadar hazindir ki bu da, hem o ailede, hem de bilhassa o çocukta büyük tahribata sebep olur. Taraflar, onun bir çocuk, bir genç olduğunu unutur ve birbirlerini, evliliklerini yıpratırlar. Lüzumsuz, gereksiz tatsızlıklar, suçlamalar, şiddet, evden ayrılmalar velhasıl her türlü gereksiz, anlamsız aile içi dramlar...
Üvey çocuk çıkmazının nedenleri:
Eşlerden birinin çocuğunun olması
Diğer eşin rahatsız olması
İlgi ve sevgiyi hazmedememe
Çocuğun her şeyinin suç olması
Söz dinlememe
Yüz verme
Taraf tutma
Arka çıkma
Koruma eksikliği
Çocukta tahribat
Evlilikte yıpranma
Aile içi dramlar
Çocukların Ruh Sağlığını Korumak İçin Öneriler
Ebeveynlere öneriler:
Kavgaları çocukların yanında yapmayın.
Çocuklara sevgi ve şefkat gösterin.
Çocukları dinleyin.
Çocuklara güven verin.
Çocuklara zaman ayırın.
Çocuklarla kaliteli zaman geçirin.
Çocukların duygularını ifade etmesine izin verin.
Çocukları suçlamayın.
Çocukları taraf tutmaya zorlamayın.
Çocuklara rol model olun.
Çocuklara tutarlı davranın.
Çocuklara sınırlar koyun.
Çocuklara sorumluluk verin.
Çocuklara saygı gösterin.
Çocuklara değer verin.
Profesyonel destek alın (gerekirse).
Çocukların ruh sağlığını korumak için:
Güvenli ortam sağlayın.
Huzurlu ev ortamı yaratın.
Sevgi ve şefkat gösterin.
İletişim kurun.
Empati kurun.
Anlayış gösterin.
Sabırlı olun.
Tutarlı olun.
Rol model olun.
Profesyonel destek alın.
Evlilikte İletişim ve Çatışma Çözümü
Sağlıklı iletişim için öneriler:
Açık iletişim kurun.
Duygularınızı ifade edin.
Dinleyin.
Empati kurun.
Saygı gösterin.
Suçlamayın.
Yargılamayın.
Çözüm odaklı olun.
Uzlaşmacı olun.
Profesyonel destek alın.
Çatışma çözümü için öneriler:
Sakin olun.
Derin nefes alın.
Konuyu değiştirmeyin.
Geçmişi gündeme getirmeyin.
Kişiliği hedef almayın.
Belden aşağı vurmayın.
Çözüm arayın.
Uzlaşın.
Affedin.
Profesyonel destek alın.
Sonuç
Aman Çocuklar Duymasın: Evlilik Kavgalarının Çocuklar Üzerindeki Yıkıcı Etkileri... Hakikaten onlara zevkli, keyifli, öğretici, eğitici, şefkat ve sevgi dolu bir çocukluk, gençlik verebiliyor muyuz? Yoksa daha küçücük çocukken mutsuz mu oluyorlar? Onları ev içi şiddetle tanıştırıp, en azından çok sevdiği iki kişi arasında mı bırakıyoruz? Onun ruh sağlığının bozulduğunu bazen göremeyiz ve kendi üzüntülerimizle dahi baş edemezken, tabii ki onlara yardımcı da olamayız! Zavallı yavrucaklar kah azgınlık yaparak, kah içine kapanarak, kah ağlak mızmız olarak reaksiyon gösterirler. Veya daha küçükse birdenbire altına etmeye, tik yapmaya, tırnak yemeye, kardeşini dövmeye, belki de kekelemeye başlayarak, bazı şeylerin iyi gitmediğini bize anlatır. Eğer ergenliğe girmişse bu sefer tembelleşmeye, asileşmeye, ev içinde terör estirmeye, dışarıda bir takım sıra dışı gruplara girmeye, aradığı anlayış, sevgi ve şefkati, başka yerlerde aramaya başlar. Her çocuk mutlu bir aile ister. Saçlarını çeşitli renklere boyar, ukala veya narsist bir insan tipi çizerken, içindeki saf çocuk, mutlu bir anne baba arar. Her evdeki kavgada, biraz daha kahrolur, biraz daha ipin ucunu kaçırır. Unutmayın; çocuklar, evlilik kavgalarının sessiz tanıklarıdır. Onların ruh sağlığını korumak, sağlıklı bir gelecek için en önemli adımdır. Sağlıklı ve mutlu günler dileriz.
