DC’nin Aceleye Gelen Ekip Çabası: Batman v Superman Neden Sınıfta Kaldı?
Batman v Superman: Adaletin Şafağı (Dawn of Justice) Film İncelemesi
Çizgi roman dünyasının iki efsanevi devi Batman ve Superman, sinema tarihinde ilk kez aynı perdede canlı kanlı bir araya geliyor. Yıllardır Marvel cephesinin Kaptan Amerika, Demir Adam, Thor, Hulk ve Black Widow (Ajan Romanoff) gibi karakterlerle kurduğu o devasa sinematik evreni ve birlikte dünyayı kurtarma formülünü hayranlıkla izliyoruz. DC Comics ve yapımcı şirket de bu başarıya kayıtsız kalamayarak en büyük iki kozunu tek bir potada eritmeye karar vermiş.
Kağıt üzerinde her sinemaseverin hayallerini süsleyen bu tarihi buluşma, ne yazık ki ekran başına geçildiğinde beklenenin çok gerisinde kalıyor.
Evren Kurma Telaşı ve Hikayenin Akışı
Yapım, iki kahramanın mücadelesini anlatmaktan ziyade DC'nin gelecekteki "Adalet Birliği" (Justice League) projesine aceleyle zemin hazırlama çabası taşıyor:
Yeni Tehditlerin Habercisi: Filmin finaline doğru uzaydan gelecek kozmik bir tehdidin henüz yeni başladığı ima edilerek izleyiciye bir devam filmi vaat ediliyor.
Wonder Woman’ın Katılımı: Hikayeye sonradan dahil edilen Amazon prensesi Wonder Woman (Diana Prince), filme dinamizm katan yegane unsurlardan biri olarak öne çıkıyor.
Metainsan Dosyaları: Diğer metainsanları (The Flash, Aquaman, Cyborg gibi) bulup bir araya getirme kararıyla tıpkı Marvel'ın Yenilmezler (Avengers) ekibi gibi bir süper kahraman takımı kurma yoluna gidiliyor.
Eleştirilen Noktalar: Ağır Tempo ve Geciken Aksiyon
Film iyi niyetli bir evren kurma çabası taşisa da ritim ve kurgu açısından seyirciyi fazlasıyla yoruyor:
İç Bayan Anlatım: Yaklaşık iki buçuk saatlik toplam sürenin çok büyük bir kısmı aşırı kasvetli, didaktik ve temposu düşük diyaloglarla geçiyor.
Kısıtlı İş Birliği: İki büyük kahramanın yan yana gelişi ve Wonder Woman ile birlikte omuz omuza savaştığı hareketli sahneler yalnızca son yarım saate sıkışmış durumda.
Tatmin Etmeyen Dövüş: Filmin adında geçen o büyük yüzleşme ve ardından gelen ittifak, süresine oranla çok kısa kalarak beklenen o epik hazzı vermekten uzak kalıyor.
Seyirci Gözünden Son Karar
Görsel efektler ve son kısımdaki yoğun çatışma sahneleri belirli bir teknik standart sunsa da, hikayenin bütünündeki dağınıklık ve ağır tempo filmin tekrar tekrar izlenebilirlik değerini tamamen sıfırlıyor.
Marvel'ın yıllar içinde ilmek ilmek işleyerek ulaştığı o takım ruhunu tek bir filme sığdırmaya çalışan yapım; iki buçuk saatin ardından geriye sadece yorgunluk ve "keşke daha iyi işlenseydi" hissi bırakıyor. Kısacası, bir kere izlenip arşive kaldırılacak, bir daha tekrarına dönüp bakılmayacak türden bir deneyim.
